Ат кыргыздын канаты – Муса Жангазиев


Тоо көркүнө көзүм такыр тойбогон,
Көргөн кезде абамдарды ойлоном:
Көчүп жүрүп оюн-кырын кыдырып
Адырында ат чабышып ойногон.

Улак тартып ойго, дөңгө карабай,
Ат үстүндө жаш чабандес баладай.
Душманын да ат үстүндө кыйраткан,
Кылыч сунуп, ок атсаң да жадабай.

Минген аты канат болуп кыргызга,
Атчан болсо, жеңемин деп тырмышпа.
Дабыратып чабышканын көргөндө
Жетчү сымак жетигенге, жылдызга.

Жолго чыкса ат куйругу түйүлүп,
Аял, эркек ат мингенге сүйүнүп.
Ат үстүндө абаларым жүргөндө
Айбатынан ар кыл душман бүлүнүп.

Күлүктөрүн саяпкери таптаган,
Көмөлдүрүк күмүш менен чаптаган.
Ээр токумун, куюшканын, жүгөнүн
Жөө калса да сураганга сатпаган.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован.

пять + 4 =